Tutkularının cehenneminden geçmemiş bir insan, hiçbir zaman onların üstesinden gelemez. ~Carl Gustav Jung

SERENAD ~ Cahit Sıtkı TARANCI

SERENAD

Kimdir bana gülümseyen yeşillik balkonundan?

Demek gecelerden sonra nihayet gün doğuyor.

Bir gülüşündür gençliğimi döndürdü yolundan;

Yanan şu alnım elinin gölgesiyle soğuyor.

Güzelsin ya, ne olursan ol, girdin hikâyeme;

Çok değil evi barkı terkedip sana uyduğum,

Ancak sen tâzelikte gül yaraşır pencereme;

Uykusuz gecelerimde kokusunu duyduğum.

Eğil bak suya, ordadır güzelliğin, gençliğim.

Sen gel beni dinle, günlerimiz heba olmasın.

Yorgun başımı göğsünde emniyette bileyim;

Artık taslarımız ayrı çeşmelerden dolmasın.

Cahit Sıtkı TARANCI

Ne Çıkar Ateşböceği Sansalar Bizi

"Düşünüyorum da, 
sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek.
Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi,
naif yönlerimizin keşfedilmesi,
cesaretsizliğimizin anlaşılması,
korkularımızın paylaşılması
sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti. 
Kabuklarımızın altında
kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız.
Ve ne kadar güçlü korunuyoruz, kalkanlarımızın ardında.
Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden.
İstiridyeler, deniz minareleri, midyeler. 
Kirpiler ve kaplumbağalar gibi.
Sahi koruyor mu bizi bu çatlamamış sert kabuk? 
Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi? 
Yoksa zarar mi veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize.? 
Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi? 
Duygularımızi bastırıyor, el ele tutuşmamızı engelliyor mu? 
Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak.
Ne çıkar ateş böceği sansalar beni.? 
Belki en hoyrat yürek bile ateşböceğinin
o uçucu, masum, sevimli çocuksuluğuna 
el kaldırmaya kıyamaz? 
Güçlü kapıların arkasına kilitlemesem kendimi,
korkaklığımı, sevgi isteğimi
en insani yönlerimi kayıtsızca sunabilsem
bu sert kabuğun ağırlığından kurtulup
bir kuş gibi uçacağım özgürce. 
Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım
karşımdakine.
O da çözülecek belki.
Samimi ve güvenliksiz, silahsız biriyle göz göze gelince.
Oysa bir görebilsek bunu.
Kalmadı böyle insanlar demesek.
Güven duygusuna bu kadar muhtaç olmasak. 
Kırılmaktan korkmasak.
incinsek, yaralansak.
Ne olur bir darbe daha alsak.
Yeniden açsak kendimizi, atabilsek o kabuğu.
Denesek.
Risk alsak.
Yanılsak.
Fark etmez.
Tekrar, tekrar bıkmadan denesek. 
Ve kucaklaşsak yeniden.
Tıpkı eskisi gibi.
Ne olduğunu anlayamadığımız o onbeş yıldan öncesi gibi. 
O zaman fark edeceğiz.
Ne kadar özlediğimizi birbirimizi.
Neler biriktirdiğimizi,
kaybolan değerlerimizi ne kadar özlediğimizi. 
Beraber geldik beraber gidiyoruz oysa.
Vakit az, paylaşmak, sarılmak için.
Yaşadığımız coğrafya zor, şartları ağır.
Yüreği daha fazla küstürmemek lazım.
Sırtımızda ağır küfeler, her gün katlanan.
Ve koşullar bir türlü düzelmeyen. 
Sevgiye çok ihtiyacımız var.
Ufukta kara bir kış görünüyor.
Ancak birbirimize sokulursak atlatırız o günleri.
Kırın o sert, o ağır kabuklarınızı.
Kurtulun bu yükten.
Korumuyor o kabuklar, aksine zarar veriyor bize. 
Yalnızlığa mahkum ediyor bizleri.
Hem hepimiz bir yıldızız.
Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi. "

Rabindranath Tagore

Oğuz Atay - Korkuyu beklerken

Düşlemeyi bıraktım.. bağırmayı da.. ağlamayı da bıraktım.. 

sigarayı bırakamadım.. okumayı bıraktım.. düşünmeyi bırakamadım ..

Uyumayı unuttum, yıkanmayı, kedilerimi sevmeyi, yemek yemeyi de.. 

zaten mutfak leş gibi, izmaritlerle dolu tabaklar, saçlarımı kazıttım.. 

kimseyle konuşacak bir şeyim kalmadı.. bekliyorum...

by Thomas Gainsborough

Dönmeyecek Olana Şarkı – Behçet Aysan

DÖNMEYECEK OLANA ŞARKI

bir gün çekip gideceğim ben bu şehirden

geride hiçbir anı bile bırakmadan

bindiğim trenler belki hiç bilmeyecek

bir küçük istasyonda nasıl indiğimi

yağmurlu bir gece hangi istasyonda

yitik yıldızlara bakacaksın ardımdan.

ne kadar acı varsa bırakacağım

söylenmemiş sözlerle yalan aşkları

paslı zincirleri, mahpus türkülerini

kara bir sis gibi çöken umutsuzluğa

bir gün çekip gideceğim ben bu şehirden.

kitaplarım, şiirlerim bekleyecekler

yürüdüğüm sokaklar bekleyecekler

her sabah selam verdiğim akasya

her sabah selam verdiğim taş duvar

ve uçsuz bucaksız bu keder denizi

bir gün elbet dönüşümü bekleyecekler.

Behçet AYSAN

Suavi ♪ Yalı Çapkını