DAĞILAN GÜL ~ Behçet AYSAN

DAĞILAN GÜL

ne söylersen söyle bu aşk ikimizindi 

ikimizindi bir zamanlar aynı gökyüzü 

bir samanın tutuşması gibi olan şey 

biraz erzurumdu biraz rize biraz mardin 

geniş, dingin, sürekli bir yurt gibi

ne söylersen söyle rüzgardır duyan 

düşleri çağıran iri siyah gözleriyle 

ve yanıbaşımızda mutlu kalan ne var ki 

belki bir kuş akşamın ölü ağzındaki 

sadece güldür dağılmış ayaklanmaya

ne söylersen söyle ruhum bağırıyor 

acı içinde bağırıyor giden her şeye 

uzak kapıların ses verip çağırmadığı 

mutsuzluk değil mi biraz da şarkıdır 

üzgün, kırık, iri bir gül gibi kanayan

ne söylersen söyle bir gün yiteceğiz 

çam seli halinde kalabalık bir orman 

alıp götürecek bizi kuytu ölümlere 

yaşamanın anlamını sorsam da söyleme 

konuştukça bir gemi açılıyor kıyıdan.

Behçet AYSAN

KAR ~ Metin ALTIOK

KAR

Kar yağdı durmadan üç gün üç gece, 

Tıkandı geçitler yollar kapandı. 

Yalnızlığın buzdan çetelesinde 

Kimseler umursamadı karı. 

Yüzlerinde iğreti bir kibirle 

Hep düşürmekten korktukları, 

Dalıp gittiler günlük işlerine. 

Diz boyu birikmiş kar içinde 

Yürürdük uzatarak açtığımız kanalı, 

İki kar güvesi gibi sokaklarda seninle 

Anardık bütün yitik aşkları 

Bu karlı kış gününde. 

Güngörmüş dağlara karşı 

Sımsıcak öpüşürdük sarılıp birbirimize. 

-Sevgilim, yanımda olsaydın keşke! 

Şölensiz, sevinçsiz yaşıyoruz şimdilerde, 

Bir iğdiş ve buruşuk zamanı. 

Kimsenin türküsü yok dilinde 

Karşılayacak yağan karı 

Coşkulu ve sarhoş sesiyle. 

Bıçak açmıyor ağızları; 

Acı, yalnız acı var yüreklerde. 

Kar yağdı durmadan üç gün üç gece, 

Yaslandı duvarlara, kapıları zorladı, 

Pencerelerden baktı ev içlerine. 

Kar hiç böyle kimsesiz kalmadı 

Kendi özgül tarihinde. 

Çıngırakların, kızakların karı 

Yağdı herşeyin üstüne sessiz bir öfkeyle. 

Birikti bir çamaşır ipine bile. 

Saçaklardan sarktı, 

Attı kendini gürültüyle yere, 

Kimse sahip çıkmadı; 

Yığıldı kaldı duvar diplerine. 

Yalnız kuş ayakları 

Bastılar incelikle göğsüne. 

-Sevgilim, yanımda olsaydın keşke! 

Kar var yaşadığımız günlerde. 

Umutsuzluk çevremizi kuşattı, 

Kıtlık kıran gündemde. 

Yine de ele güne karşı, 

Özenle saklıyorum yüreğimde 

Sana duyduğum aşkı, 

Dört yanım kar içinde.

Metin ALTIOK

ELİNDEN TUTUN GÜNÜ ~ Tuğrul TANYOL

ELİNDEN TUTUN GÜNÜ

Günü elinden tutuyorum 

Öyle ürkek 

Ben tutmasam karanlığa düşecek 

Karanlığa düşecek sevgiler 

Kapılarınızı yalnızca nefret çalacak, 

Ağır ağır yükseliyor bir davulun sağır sesi 

Birer birer düşüyor ağaçlar, orman seyreliyor 

Tutun elimden, elimden tutun yoksa 

Bu canavar sessizlik, bu yılgınlık, bu ölüm, 

Sabırsız ayak sesleri ne toplaşıyor, ne dağılıyor 

Kararsız külrengi bulutlar, ne zaman yağacak yağmur 

Hani nerede yıldırımlar, gökgürültüleri nerede 

Yalnızca bu sağır davul 

Tenimde ağır ağır 

İşleyen bu hançer, 

Günü elinden tutuyorum 

Elim alev almış gibi yanıyor 

Yanıyor karanlık, kızıl, koyu, et kokusu, kül ve kan 

Kentin bacalarından savruluyor durmadan 

Durmadan, altından geçiyor köprülerin 

Durmadan sarıyor kuleleri 

Durmadan sızıyor caddelerden 

Büyüyor, büyüyor, büyüyor 

Bu canavar sessizlik, bu çılgınlık, bu ölüm, 

Beynimin çıkmaz sokaklarında 

Giderek artıyor çekiç sesleri. 

Yankılanıyor kentin alanlarında 

Tahtayı tutkuyla kucaklayan çivi, 

Yaşam, yükselen darağacının kollarında 

Uyuyan bir bebek gibi 

Tabutunda sallanıyor.

Tuğrul TANYOL

MAHUR BESTE ~ Attila İLHAN

MAHUR BESTE

Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız 

O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız 

Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız 

Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız 

O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız 

Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı 

Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı 

Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı 

Gittiler akşam olmadan ortalık karardı 

Bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra 

Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara 

Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara 

Geceler uzar hazırlık sonbahara

Attila İLHAN

ŞİİRİN ÖYKÜSÜ: Attila İlhan’ın bu güzel şiiri daha sonra bestelendi. Şiiri okurken ya da şarkı olarak dinlediğinizde adı geçen Müjgan hakkında ne biliyorsunuz? Büyük bir olasılıkla güzel bir kadın ismi olabilir mi? Olsa olsa unutulmaz bir aşkın yitirilen güzeli mi? Bilemediniz.

İşte “Müjgan’la Ben Ağlarız” ve hüzünlü öyküsü… Attila İlhan anlatıyor;

“12 Mart sonrasının kahır günleriydi. Bir sabah radyoda duyduk ağır haberi: Deniz’lere kıymışlardı. Karşıyaka’dan İzmir’e geçmek için vapura bindim. Deniz bulanıktı; simsiyah, alçalmış bir gökyüzünün altında hırçın, çalkantılı… Acı bir yel esintisinin ortasında aklıma düştü ilk mısra… Vapurda sessiz bir köşe bulup yüksek sesle tekrarladım. Vapurdan indikten sonra da rıhtım boyunca bu ilk mısraları tekrarlayarak yürüdüm”.

“Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı

Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı

Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı

Gittiler akşam olmadan ortalık karardı ” 6 Mayıs 1972

Bir kadın ismi sanılan ‘’Müjgan’’eski dilde “kirpik” anlamına geliyor ve Şair’in “müjganla ağlaşmak”tan ne söylemek istediği orada çözülüyor; Attila İlhan, 6 Mayıs 1972 yılında idam edilen Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan’a ağlıyordu…

Ahmet KAYA  

"O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız."

DİYALEKTİĞE ÖVGÜ ~ Bertolt BRECHT

DİYALEKTİĞE ÖVGÜ

Şu adım başı zulüm kıyım ortamında

her egemen yeni bir sömürü peşinde.

Şiddet tek güvence. Düzen değişmesin!

Haksızlıklara karşı çıt çıkmıyor ortalıkta

ama ezilenleri dinlerseniz, derler ki:

“Dileğimiz gerçekleşemez hiçbir zaman…”

Oysa, yaşam sürüyorsa, dememeli “hiçbir zaman”

Hiçbir zaman kesin değildir kesin sanılan.

Hiçbir şey nasılsa öylece kalamaz, bir gün

buyruktakiler başlayacaktır buyurmaya.

Öyleyse kim diyebilir “hiçbir zaman”

Zulüm sürüp gidiyorsa kimin yüzünden: Bizim!

Bir gün kimin yüzünden yıkılacak: Gene bizim!

Kim yıkılsa ayağa kalkacak sonunda

ve bir gün mutlaka dövüşecek yeni baştan.

Onu kim durdurabilir bilinçle donanmışsa

çünkü bugün yenilen yenecektir yarın

Ve hep “bugün” doğacaktır “hiçbir zaman”dan.

Bertolt BRECHT

BİR İNTİHAR AKŞAMI ÜSTÜNE SÖYLENTİ - Turgut UYAR

BİR İNTİHAR AKŞAMI ÜSTÜNE SÖYLENTİ

Kısacık yoğun bir akşam

her kezin yüzünün bir anıya karıştığı

yoğun bir akşam

bana bir memur gibi davrandılar hastanelerde

ve bir intihar üstüne söylenti

bütün kıyıları dolaştı durdu

kısacık bir akşam

Kısacık serin bir akşam

kelebeklerin atlarla yarıştığı

yoğun bir akşam

bazı mektuplar damgalandı postanelerde

oturuldu bir takım şarkılar söylendi

bir adam bir kadının kapısını vurdu

kısacık bir akşam

Neyi söylesem bir kahramanlıktı

içinde azıcık buluştuğumuz

bir bulutla bir kağıt peçete arasında

kısacık yoğun bir akşam

şaşırdım hüznümü nerelere bıraksam

bir yanda kasıklarımın sarsılmaz gücü ve

kısacık yoğun bir akşam

Her şey bir unutkanlıktı

arada bir deliler gibi kavuştuğumuz

tüfekle vurulmuş bir parsın yarasında

kıcacık yoğun bir akşam

biliyordum bir soğuktu nereye varsam

bir yanımda bir el bir yanda vazgeçilmez bir sancı ve

kısacık yoğun bir akşam.

Kim karıştırdı gerçekliğine

yaşadığım sonsuzluğun

ve oturuldu bir takım şeyler söylendi

imla kurallarıyla mutsuzluk üstüne

kısacık bir akşam

duraladım ne yapsam

Kim karıştırdı gerçekliğine

su terazilerindeki ensizliğin

ve fotoğraflar çekildi ben çıkmadım herkes eğlendi

araba vapurlarıyla denizsizlik üstüne

kısacık bir akşam

o kadar kısa ki bir akşam

yüzümü suyun ardında buldum

kıyılar bu yüzdendir öyle dediler

kısacık yoğun bir akşam

serin bir akşam öyle söylediler...

Turgut UYAR

BEYAZ GÜL - Ümit Yaşar OĞUZCAN

BEYAZ GÜL

seni arıyorum kalabalık caddelerde,

tanımadığım insanlar geçiyor, sen yoksun..

perişan hayallerimin başladığı yerde,

sana sesleniyorum, duyuyor musun?

beyaz güller açtı bahçelerde , sevdiğin..

ya o karanfil , baygın kokulu çiçek.

gel yalnızlık bahçeme beyazlar giyin,

anladım ki bu ömür sensiz geçmeyecek.

odamı süsleyen ellerini uzat,

hazzından dile gelsin bastığın halı..

açılsın sevincinden perdeler kat kat..

ışık ve ateş senin için yanmalı..

sonra çevir düğmesini, radyonun

sevdiğin musiki dolsun odama,

dinle şarkısını büyük koronun,

beni düşün! beni düşün ağlama..

içimden bir ses diyor ki sabret..

sonu gelecek bu yalnızlığın,

bütün aynalar gülecek elbet,

açılacak kapılar ansızın..

yalnız sen varsın beyaz gülüm,

evde bahçede ve sokakta,

bir eylül akşamı gördüğüm ,

o beyaz hayalsin uzakta..

yakınsın yalnızlık kadar,

uzaksın yakınmış gibi,

sensiz yaşadığım yıllar

bu kadar güzel değildi.

yeter.. gel artık yeter..

karanfiller açtı gel

kış bahçesinde , güller

beyaz güller açtı gel !!

Ümit Yaşar OĞUZCAN